KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2013/4855 E., 2014/1890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/11452 sayılı dosyasıyla yapılan icra takibinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dava, 1.332.767,23 TL üzerinden açılmış; mahkemece bozma ilâmına uyularak 880.903,23 TL yönünden davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir. Bu halde, dava kısmen kabul edilmiş olup, vekâlet ücretinin de davanın kabul ve reddedilen miktarları gözetilmek suretiyle hesaplanması gerekir. Dava kısmen kabul edilmesine rağmen reddedilen kısım için davalı yararına hükmedilen vekâlet ücretinin hükümde belirtilmemesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2013/4855, K. 2014/1890, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama