KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2013/5761 E., 2014/4849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava teminat mektuplarının iadesi ve mektuplara ödenen faiz ve komisyon tutarının tahsili birleşen dava ise ayıplı iş bedelinin tahsili istemi ile açılmış, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın ise aynen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle iş sahibi tarafından açılan ve birleştirilen davada hüküm altına alınan miktar ferileriyle birlikte tahsil edilmeden asıl davanın konusunu oluşturan 9 adet teminat mektubunun davacı yüklenicilere iade edilmeyeceğinin tabi bulunmasına göre, davalı ve karşı davacı iş sahibinin tüm, davacı ve karşı davalı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Birleşen davada hüküm altına alınan miktarın 351.022,06 TL'sine ödeme tarihi olan 25.12.2009 tarihinden, 108.265,90 TL'sine ise yine ödeme tarihi olan 30.12.2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüştür. Alacağa temerrüt faizi yürütülebilmesi için muaccel olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca ve usulen temerrüde düşürülmesi zorunludur.
Somut olayda birleşen davanın davalısı olan yükleniciler ihtar keşide edilerek usulen temerrüde düşürülmediğinden hüküm altına alınan alacağa dava tarihi yerine ödeme tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış karar bu yönden bozmayı gerektirmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2013/5761, K. 2014/4849, 9 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama