Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/698 K.2013/2039

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine kısmi itirazın iptâliyle takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ve %40 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İcra İflas Kanunu 67/2. maddesine göre takip alacaklısının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulabilmesi için icra takibinde haksız ve kötüniyetli olması gerekir. Somut olayda davacı alacaklı 17.300,00 TL asıl alacak bakımından icra takibine geçmiş davalı borçlu alacağın 10.000,00 TL’lik kısmını kabul ederek 7.300,00 TL’lik kısım yönünden itirazda bulunmuştur.

Mahkemece sözleşmede iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış olup, götürü bedel dışında işçilik farkı adı altında ayrıca bedel istenemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Davacının, davalı yanca itiraz edilen 7.300,00 TL alacağa hak kazanıp kazanmadığı, işçilik farkı adı altında bedeli istenen işlerin sözleşme dışı iş olup olmadığı, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğinden davacının takibinde kötüniyetli olduğu kabul edilemez.

Mahkemece davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmolunması doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.