Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/1544 K.2014/2544

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k. davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat; karşı dava ise, taraf şirketler arasında tanzim olunan eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalatın onarım bedeli ve munzam zarar (Dava dilekçesinde cezai şart istenmiş, ıslah dilekçesiyle talebin munzam zarara ilişkin olduğu ifade edilmiştir) istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın ise ayıplı imalatın onarım bedeli yönünden kabulüne, ıslah dilekçesi geçerli olmadığından cezai şart talebi yönünden reddine dair verilen karar, davalı karşı davacı iş sahibi şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı karşı davacı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şti vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı karşı davacı şirket vekilince verilen 13.10.2008 tarihli dilekçe, ıslah dilekçesi olarak değerlendirilmeden davacının talebine dayanak sözleşme hükmünün ifaya ekli cezai şart niteliğinde bulunduğu ve iş sahibi davalı karşı davacı şirketin sözleşme konusu eseri ihtirazi kayıt koymadan teslim aldığı,

bu nedenle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/II maddesi uyarınca cezai şart istenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle cezai şart isteminin reddine karar verilmişse de, sözü edilen dilekçede anılan tarafın açıkça 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 105. maddesi uyarınca munzam zarar talep etmesi karşısında talebin munzam zarara ilişkin oluğu kabul edilmelidir.

Verilen dilekçe, ıslah dilekçesinin tüm şartlarını taşıdığından mahkemece, talebin munzam zarara göre değerlendirmeyle karar verilmesi gerekirken, cezai şarta ilişkin değerlendirmelerde bulunularak açıklanan gerekçeyle bu kalem alacağın reddine karar verilmesi doğru olmamakla birlikte, ayrıntıları Dairemizin 22.04.2009 Tarih ve 2008/3256-2352 Esas ve Karar sayılı ilamında gösterildiği üzere, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 105. maddesi uyarınca, munzam zarar talep eden tarafın, temerrüt faizini aşan zararı bulunduğunu somut ve yasal delillerle kanıtlaması da zorunludur.

Davalı karşı davacı şirketçe dosyaya ibraz edilen delillerle, munzam zararın ispatlandığından söz edilemez. Bu haliyle, davalı karşı davacı şirketin ayıplı imalat bedelini aşan talebinin reddedilmiş olmasında, sonucu itibariyle bir hata görülmemiştir.

Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 maddesi uyarınca hükümde tarafların taleplerinden her biri hakkında verilen kararla, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece verilen kararın başlığında sadece asıl dava tarihine yer verilmiş, karşı dava tarihi gösterilmemiş, hüküm fıkrasında ise, karşı davanın kısmen kabul edilen kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Bu şekliyle hüküm, infazda tereddüt yaratacak niteliktedir.

Ancak, gerek yukarıda gerekçede yapılan hatanın, gerekse faizin başlangıç tarihinde oluşturulan tereddüdün giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla faizin başlangıç tarihi yönünden 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII, gerekçe yönünden 438/son maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.