Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/1910 K.2015/794

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, davalı ile aralarında imzalanan 18/04/2011 tarihli sözleşme ile kuyu temel imalat ve izolasyon işlerinin yapımının üstlenildiğini, ancak davalı tarafından hakedişlerinden 31.742,00TL’lik kısmın kendisine ödeme yapılmadığını, bu nedenle icra takibine geçtiğini, ancak takibe itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptâline karar verilmesini istemiş, davalı tarafından davacının kusurlu imalat yaptığı, bu nedenle inşaatta göçük meydana geldiği ileri sürülmüştür. Mahkemece dosyada mevcut teknik bilirkişi raporu gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmiş, davacının yaptığı icra takibinde de haksız olduğu belirtilerek davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilmiştir.

Davanın reddine karar verilmesi halinde İİK'nın 67. maddesi uyarınca davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için takibin haksız ve kötüniyetli olması gerekmektedir. Somut olayda mahkemece yargılama yapılmış, bilirkişilerin görüşleri de değerlendirilerek davacının alacaklı olmadığı kabul edilmiştir. Bu durumda davacının haksız davranışı ve kötüniyetli olarak takibe geçtiğinin kabulü mümkün olamayacağından davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.