Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/3402 K.2015/2086

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... ve Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli, fesih nedeniyle kâr kaybı ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ikinci kararın Dairemizce bozulmasından sonra bozmaya uyan mahkemece bilirkişiler kurulundan alınan ek rapora dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 20.07.2011 tarihli 2011/864 Esas sayılı ikinci bozma ilâmında, fesih tarihi itibariyle davalının temerrüdünün oluşmadığı ve ıslah ile açılan ek davada açıkça faiz talep edilmediği halde mahkemece ilk dava için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken fesih tarihinden faiz yürütülmesi ve ek davada faiz talebi olmadığı halde faiz isteminin reddi yerine alacağa faiz uygulanması doğru olmadığı gerekçesiyle de karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyulduğu halde hükmedilen alacaklar konusunda faize ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.