Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/3517 K.2015/1885

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemi ile açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.12.2011 tarih 2011/341 Esas, 2011/7878 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar bu kez taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına, karar başlığından dava tarihi 02.08.2013 olarak gösterilmişse de harçlandırılmak sureti ile davanın açıldığı tarih 05.02.2008 olup değinilen bu maddi hatanın mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre davacı yüklenicinin tüm, davalı iş sahibinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, 12.227,84 TL üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiş, mahkemece dava kısmen kabul edilerek 10.735,21 TL üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmiştir. İtirazın iptâli davası sonucu icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun itirazında haksız ve alacağın likit olması gerekir.

Somut olayda alacak likit olmayıp miktarı bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile belirlendiğinden ve davacının talebinin altında bir miktara hükmedildiğinden davacının %40 icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, karar bu yönden bozmayı gerektirmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.