Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/4019 K.2015/2682

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle davalı yüklenici tarafından girişilen 4 ayrı icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı yüklenici tarafından 4 ayrı icra dosyasıyla takip yapılmış olup, Karşıyaka 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/187 sayılı dosyasıyla yapılan icra takibinde 47.800,00 TL alacağın tahsili talep edildiğinden, davacının borçlu olmadığı miktar olarak belirlenen 41.623,00 TL bu takip dosyasındaki alacağın tutarından az olduğundan mahkemece davacının Karşıyaka 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/187 sayılı takip dosyası nedeniyle 41.623,00 TL borçlu olmadığının tespitine ve bu miktar üzerinden takibin iptâline karar verildiğinin anlaşılmasına göre davacı iş sahibinin tüm, davalı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacı idarenin borçlu olmadığının tespitine karar verilen 41.623,00 TL üzerinden %40 tutarında 16.649,20 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İİK'nın 72/5. maddesi uyarınca menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanması durumunda borçluya menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa borçlu lehine alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilir.

Somut olayda davalı yüklenicinin icra takiplerini yapmakta haksız ve kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından davacı yararına %40 tutarında tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.