KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2014/4396 E., 2015/2156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ıslah edilmiş haliyle kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 5.000,00 TL tazminat talebinde bulunulmuş, 14.01.2014 günlü ıslah dilekçesi ile talep 10.187,50 TL arttırılarak 15.187,50 TL’ye çıkarılmıştır. Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmüştür.
Dava açılması saklı tutulan fazlaya ilişkin haklar yönünden temerrüt oluşturmadığından temerrüt, davada talep olunan 5.000,00 TL yönünden davanın açıldığı 14.08.2012 tarihinde, ıslahla arttırılan miktar yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 14.01.2014 tarihinde oluşmuştur. Mahkemece bir ayrım yapılmaksızın alacağın tamamı bakımından temerrüdün dava tarihinde oluştuğu kabul edilerek ıslahla arttırılan miktar yönünden de faizin dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.
Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın faiz başlangıcı yönünden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2014/4396, K. 2015/2156, 27 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama