KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2014/4459 E., 2014/6008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Çaycuma 2. Asliye Hukuk Hakimliği
- Tarihi
- 27.04.2010
- Numarası
- 2010/71-2010/299
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava; iş bedelinden ödenmeyen kısmın ve sözleşme dışı fazla işler bedelinin tahsili istemiyle açılmış, iş sahipleri tarafından açılan ve birleştirilen davada ise; eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedeli talep edilmiştir. Mahkemece Dairemizin bozma ilâmına uyularak verilen kararda asıl dava nedeniyle 5000 DM'nin, birleşen dava nedeni ile ise 5408 DM alacağın tahsiline karar verilmiş, karar davacı ve karşı davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Birleşen davada iş sahipleri, tespit raporuna dayanarak eksik ve ayıpların giderilme bedeli 4408 DM ile sözleşme harici yapımı kararlaştırılan işler karşılığı 1000 DM olmak üzere toplam 5408 DM'nin tahsilini talep etmişlerdir.
Dairemizin bozma kararında asıl davada yüklenicinin hakettiği iş bedelinin tamamına hükmedildiğine göre birleşen davada eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsiline karar verilmesi gerektiğine değinilmiş olup yargılama sırasında alınan ve ilk iki rapordaki çelişkiyi giderici nitelikte olan 18.03.2007 tarihli ek raporda eksik ve ayıplı işler tutarı 1353 DM olarak bulunduğundan bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken tesbit raporu ve davacı iş sahipleri talebi aynen benimsenmek suretiyle birleşen dava yönünden talep gibi 5408 DM'ye hükmedilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2014/4459, K. 2014/6008, 23 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama