Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/5350 K.2015/3084

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı 2A Müh. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davacı iş sahibi, davalılar yüklenicidir.

Davada, maliki olduğu araca davalılardan Mustafa ve Tahir tarafından yapılan yıllık periyodik bakım işleminin ve bu işlemden sonra diğer davalı şirketçe yapılan LPG dönüşüm kitinin ayıplı olduğu, bu ayıplar nedeniyle aracın arızalanarak hasar gördüğü iddia edilerek 750,00 TL vakum kontrolü ve selonoid valfı bağlantısının kırılmasına bağlı hasarlar için ödenen tamir ve işçilik bedelinin davalılar T.. K.. ve M..

G..'den, 2.000,00 TL diğer hasarların tamiri için ödenen malzeme ve işçilik bedeli, 1.000,00 TL araçta oluşan değer kaybı, 250,00 TL çekici, otopark ve araç kiralama ücreti olmak üzere 3.250,00 TL'nin davalı 2A Müh. San. ve Tic.

A.Ş.'den ayrı ayrı, 368,10 TL tespit masrafının da müştereken davalılardan tahsili istenmiş, 27.02.2014 tarihli dilekçeyle davalı şirket hakkındaki dava ıslah edilerek hasar tamir bedeli 1.918,17 TL artırılarak 3.918,17 TL'ye, çekici, otopark ve araç kiralama ücreti de 288,00 TL artırılarak 538,00 TL'ye çıkarılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davalı şirket hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 5.456,17 TL tazminatın davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine, davalılar M..

G.. ve T.. K.. hakkındaki davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, karar, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 30.06.2011 tarihi faize başlangıç yapılmıştır. Dosya kapsamından bu tarihin hasarın tamir edildiği ve üçüncü kişilere ödemenin yapıldığı tarih olduğu anlaşılmaktadır. Dava dışı 3. kişilere ödeme yapılması, davalıyı temerrüde düşürücü nitelikte bir işlem değildir. Sözleşme ilişkisinden doğan bir alacağa temerrüt faizi yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması ve borçlunun yöntemine uygun ihtarla temerrüte düşürülmesi gerekir.

Somut olayda dava öncesinde davalı borçlunun ihtarla temerrüde düşürüldüğüne dair dosyada bir delil bulunmadığından ve dava açılması saklı tutulan haklar yönünden temerrüt de oluşturmadığından temerrüdün mahkemece hüküm altına alınan alacağın dava dilekçesinde talep edilen kısmı için davanın açıldığı 02.08.2011 tarihinde, ıslahla artırılan kısım için ise ıslah harcının yatırıldığı 27.02.2014 tarihinde oluştuğu kabul edilmelidir.

Mahkemece faizin belirtilen tarihlerden başlatılması gerekirken bir ayrım yapılmadan alacağın tamamına temerrüt oluşturmayan 30.06.2011 tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilmesi uygun bulunmuştur.