Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/6578 K.2015/3458

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada eksik ve ayıplı ifa nedeni ile uğranılan zararların tahsili istenmiş, ıslah ile talep 2.600,00 TL'den 4.150,00 TL'ye çıkarılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 3.900,00 TL maddi tazminatın 01.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hüküm altına alınan alacağa 01.12.2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Faize başlangıç alınan tarihin davacı tarafından davalıya Babaeski Noterliğinden keşide edilen 31.10.2011 tarih 9512 sayılı ihtarnamenin tebliğ edildiği 15.11.2011 tarihine 15 günlük ifa süresinin eklenmesi ile bulunan tarih olduğu anlaşılmaktadır.

Sözü edilen ihtarnamede belli bir miktar gözetilmek sureti ile para alacağının ödenmesi talep edilmemiş, inşaattaki eksik ve hatalı işler sayılarak bu işlerin 15 günlük süre içinde tamamlanması talep edilmiştir. Anılan ihtar para alacağı yönünden temerrüt oluşturmamaktadır.

Para alacağı yönünden temerrüt, dava dilekçesinde talep edilen 2.600,00 TL maddi tazminat yönünden davanın açıldığı 05.09.2012 tarihinde, ıslah ile arttırılan miktar yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 10.02.2014 tarihinde oluşmuştur. Mahkemece belirtilen bu tarihlerin faize başlangıç yapılması gerekir iken temerrüdün tayininde hataya düşülerek daha önceki bir tarihin faize başlangıç yapılması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.