Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/6817 K.2015/1844

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve sözleşme gereğince verilmiş bulunan teminat mektuplarının, edimin sözleşme kapsamında yerine getirilip sonlandırıldığı gerekçesiyle iadesi ile taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine ve teminat mektuplarının iade edilmemesi sonucu bankalara fazladan ödenen teminat mektubu komisyon bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davalı taraf davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyizine gelince. Teminat mektuplarının iadesi istemiyle ilgili olarak, mahkemece karar ve ilam harcının teminat mektupları bedeli üzerinden nispi olarak alınması gerekirken maktu olarak alınması doğru olmadığı gibi, yine bu taleple ilgili olarak davacı taraf yararına nispi yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de yanlış olmuştur.

Nispi karar ve ilâm harcı ile davacı taraf lehine hükmedilecek nispi vekâlet ücretinin davacı tarafa iadesine karar verilen teminat mektuplarının bedeli olan toplam 352.780,00 TL ile hüküm altına alınan bankalara ödenen komisyon bedeli olan 10.712,78 TL'nin toplanmasıyla bulunan 363.492,78 TL üzerinden hesaplanması gerekmektedir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.