Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/7005 K.2015/3529

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada bakiye iş bedelinin tahsili istemi ile girişilen ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile %20 icra inkâr tazminatının tahsili istenmiştir. Davalı cevabında takip dayanağı faturalara konu hizmetin verilmediğini savunarak davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının takip dayanağı faturalara konu mal ve hizmetin teslimini kanıtlayamadığı, takibinde de kötüniyetli olduğu kabul edilerek davanın reddine ve davacının kötüniyet tazminatı ile mahkum edilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 67/2. maddesine göre alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilebilmesi için takibinde hem haksız, hem de kötüniyetli olması gerekir. Somut olayda davacı 28.02.2013 ve 01.07.2013 tarihli iki adet faturaya dayanarak davalı borçlu hakkında icra takibine geçmiş, mahkemece fatura konusu mal ve hizmetin davalı borçluya teslim edildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Mahkemenin kabul ve gerekçesine göre davacının icra takibinde haksız olduğu anlaşılmaktadır. Ancak kötüniyetin varlığına dair dosyada bir delil bulunmamaktadır. İş bedeli ve ödemeler konusu taraflar arasında çekişmeli olup, özellikle taraf defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ile sonuca ulaşıldığından ve davacının kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekir.

Mahkemece, somut biçimde gerekçeleri ve dayanakları gösterilmeksizin davacının takibinde kötüniyetli olduğu kabul edilip kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.