Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/2159 K.2015/2987

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava ve karşılık dava eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı, karşı dava ise eksik ve kusurlu imalâtların giderilmesi bedelinin ödetilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın dava ön şartı yokluğu nedeni ile HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 17.06.2013 tarihli sözleşmenin 22. maddesinde sözleşme ve eklerinin uygulanmasında her türlü anlaşmazlığın çözümünde öncelikle tarafların iyiniyet çerçevesinde, genel iş yöntemleri ve Türk Ticaret Kanunu'na göre çözüm arayacakları belirtildikten sonra çözümsüzlük durumunda Mersin Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olacağı kararlaştırılmıştır.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın yetki sözleşmesi başlıklı 17. maddesinde; tacirler ve kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilecekleri, taraflarca kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirtilen bu mahkemelerde açılacağı hükmü getirilmiştir. Taraflar ticari şirket ve tacirdir. HMK'nın 17. maddesine uygun olarak düzenlenmiş olup geçerli olan yetki sözleşmesinde Mersin Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılınmıştır.

Bu durumda mahkemece geçerli olan yetki sözleşmesi gereğince Mersin Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılındığı gibi davalı-karşı davacı tarafından da Mersin Mahkemelerinde karşı dava açılmak sureti ile Mersin Mahkemeleri ve İcra Daireleri'nin yetkisi benimsendiği ve bu halde Mersin İcra Daireleri de takipte yetkili olduğundan icra ve mahkemenin yetkisine itirazının reddedilerek işin esası konusunda tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme ile davanın usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.