Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/3546 K.2017/3216

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan nakdi teminat kesintisinin tahsili amacıyla İİK’nın 67. maddesi uyarınca açılmış itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece; davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 17.09.2009 tarihli devir sözleşmesinde yüklenici şirketin taraf sıfatı ile sözleşmeyi imzaladığına dair açıklık bulunmadığı gibi devir sözleşmesinin 5. maddesindeki nakdi teminat kesintisinin davacı taşerona ödeneceğine dair yüklenicinin açık taahhüdünün bulunmaması, nakdi teminat kesintisi ile ilgili taraflar arasındaki sözleşmenin 29. maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin ileri sürülüp kanıtlanmamış olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davanın reddi ile takip konusu alacağın %40 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi uyarınca davalı borçlu yararına tazminata hükmedilebilmesi için alacaklının icra takibinde haksız olması yanında, kötüniyetli olması da gerekir.

Somut olayda davacı, icra takibi yapılmasında haksız olduğu kabul edilmiş ise de kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı, davacının talebinde haklı olup olmadığının yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile saptandığından İİK'nın 67/2. maddesi gereğince kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulması mümkün değildir. Bu nedenle davalının şartları oluşmayan tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.