Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/3775 K.2016/439

2-.. .. San. ve Tic. A.Ş. Vek.Av... .. .. 3-.. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı .. .. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan zararın tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi (site yönetimi), davalı yüklenici ile aralarında 16.03.2011 tarihinde davalı .. .. 'nin bayisi olan .. ..

Şirketiyle 2 adet doğalgaz tesisatının yapılması hususunda sözleşme imzaladıklarını, doğal gaz kazanlarının kurulumunun yapılıp faaliyete geçtiğini, müvekkili tarafından parasının ödendiğini, aradan bir ay geçmeden doğalgaz kazanlarında çatlamalar ve sızıntılar ve ısı kaybı oluştuğunu, aynı arızanın tekrarlandığını, sorunların devam etmesi nedeniyle ihtar çekilmesinden de sonuç alınamaması üzerine,

bu kez Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/4 D. iş dosyasında tespit yaptırdıklarını, fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydayla, ayıplı malların değişimine, olmazsa, kazan bedelerinin davalıdan tahsiline ve ayıptan kaynaklanan zarar nedeniyle de 1.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece "tüketici mahkemesi sıfatıyla" yapılan yargılama sonucunda temyize konu karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte buluna 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu

açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece, ara kararıyla genel mahkeme sıfatıyla bakılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesi gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.