Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/3779 K.2015/6154

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. San A.Ş. vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat B..U.. ile davalı H.. Ü.. vekili Avukat D..T..C.. geldi. Diğer davalı Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. San A.Ş. vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ile davalı H.. Ü.. avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. San A.Ş'den alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.413,94 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. San A.Ş'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.12.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davada, U.. Mühendislik Hizmetleri İnş. Turizm ve Tic. Ltd. Şti tarafından A.. B.. ve Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. ve San. AŞ. aleyhine açılan dava sonunda Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2012 tarih 2012/79 esas 2012/93 karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, 126.000,00 TL alacağın 06.07.2011 dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği,

kararın henüz kesinleşmeden Antalya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/701 esas sayılı dosyası ile icraya konulması nedeniyle 126.000,00 TL asıl alacak, 12.010,00 TL vekâlet ücreti, 5.613,30 TL harç ve 2.563,40 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 146.186,70 TL ödeme yapılmak zorunda kalındığı iddia edilerek 146.186,70 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili istenmiştir.

Davalılar cevaplarında davanın reddini savunmuş, mahkemece davacı tarafından icra dosyasına 86.155,02 TL ödeme yapıldığı kabul edilerek davalı Antalyaspor Spor Faaliyetleri Tic. ve San. AŞ. hakkındaki davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne, fazla istemin ve manevi tazminat talebinin reddine, davalı H.. Ü.. hakkındaki davanın ise pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, karar, davacı belediye vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir. Somut olayda uyuşmazlık, takip borçlusu davacı belediye tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin diğer takip borçlusu davalı şirketten rücuan talep edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İİK'nın “icranın iadesi” başlıklı 40. maddesinde bir ilâmın nakzının icra muamelelerini olduğu yerde durduracağı, bir ilâm hükmü icra edildikten sonra nakzedilipte aleyhinde icra yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kat'i bir ilâmla tahakkuk ederse ayrıca hükme hacet kalmaksızın icranın tamamen veya kısmen eski haline iade olunacağı düzenlenmiştir.

Bu hükme göre, takip borçlusu davacı belediyenin icra dosyasına yatırdığı parayı geri alabilmesi için hakkında verilen ret kararının kesinleşmesini müteakip icra müdürlüğüne başvurarak icranın iadesini talep etmesi gerekir. Somut olayda takip borçlusu davacı belediye, dava dışı takip alacaklısına karşı icranın iadesini isteyeceği yerde bu yola başvurmayarak icra dosyasına ödenen bedeli takip borçlusu diğer davalılardan talep etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davanın hukuki sebebini açıklamamışsa da davanın hukuki sebebinin sebebsiz zenginleşme (BK.m.61 vd, TBK.m.77 vd.) ve müteselsil borçluluk (BK.m.141 vd, TBK.m.162 vd.) olduğu anlaşılmaktadır. Davacı belediye ile davalı şirket icra takibinin borçluları olup aralarında sözleşmeden veya kanundan doğan müteselsil borçluluk durumunun bulunmadığı mahkeme kararıyla sabittir.

Adı geçen taraflar arasında müteselsil borçluluk durumu mevcut olmadığından ve davalı belediye icra dosyasına yapmış olduğu ödemeyi icranın iadesini isteyerek zamanaşımı süresince her zaman geri alabileceğinden takip konusu borcun davacı belediye tarafından ödenmiş olması davalı şirketi dava dışı takip alacaklısına karşı borçtan kurtarmayacaktır. Bu durumda davalı şirketin sebebsiz zenginleştiği kabul edilemez.

Aynı nedenlerle davacı belediye ödemiş olduğu borç miktarmca dava dışı takip alacaklısının haklarına halef de olamaz. Davacı belediye, icra dosyasına ödemiş olduğu parayı ancak İİK'nın 40. maddesi hükmüne dayanarak dava dışı takip alacaklısından icranın iadesi yoluyla talep edebilir.

Hukuki dayanağı bulunmadığından mahkemece davacının icra dosyasına yatırdığı paranın tahsiline ilişkin talebinin de tamamen reddi gerekirken bu kalem alacak yönünden davanın kısmen kabulü yerinde olmamıştır. Kararın bu yönden temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine katılmıyorum.