Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/4044 K.2016/2688

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacak ile sözleşme dışı fazla imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemi ile açılmıştır. Davalı cevabında, davacının İl Özel İdaresi'nden alması gereken bedelleri kendilerinden isteyemeyeceğini, sözleşmenin bir kısım ödemesine sponsor olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 18.08.2009 tarihli sözleşmeden kaynaklanmıştır. Sözleşmenin 3. maddesinde sayılan imalât bedelinin 6. madde uyarınca 81.648,25 TL olduğu, bunun 70.000,00 TL'sinin sponsor şahıs tarafından ödeneceği, geriye kalan 11.443,00 TL'nin de ayrıca ödeneceği kararlaştırılmıştır. Yine sözleşmenin 11. maddesinde yüklenicinin ödemelerinin sponsor firma tarafından yapılacağı belirtilmiştir.

Sözleşmenin 19. ve 21. maddelerinde sözleşme kapsamında yapılacak ilave işler ve değiğişikliklere ilişkin usuller açıklanmıştır. Davalı bu sözleşmenin 70.000,00 TL'sine sporsor olduğunu savunmakta ise de sözleşme hükümleri incelendiğinde sponsorun sözleşme uyarınca iş bedelinden sorumlu olduğu ortadadır. Kültür Bakanlığı'nın sorumluluğu ise sözleşmeye göre sadece denetim görevi ile sınırlıdır.

Bu durumda davacı talebinin sözleşme kapsamında az yukarıda değinilen hükümler çerçevesinde değerlendirilmeli ve mahallinde keşif yapmak suretiyle de uzman bilirkişilerden rapor alınmalı, varsa davacının iş bedelinden kalan ve fazla işten kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

- KARŞI OY YAZISI -

Bilindiği üzere eser sözleşmelerinde iş sahibinin iş bedelini ödeme yükümlülüğü, yüklenicinin ise, eseri iş sahibinin amacı gözetilerek fen ve tekniğine uygun şekilde imâl edip teslim yükümlülüğü bulunmaktadır. İş bedeli ise kimi zaman sözleşmede kararlaştırılmakta, bazen sözleşmede iş bedeli açıklanmamaktadır. İş bedelinin sözleşme ile belirlendiği durumlarda sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca iş bedelinin hesaplanması gerekli ve zorunludur. İş bedeli belirlenmemişse, BK.'nın 366. maddesi uyarınca yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayici olarak saptanmaktadır. Ne var ki, taraflar arasındaki sözleşme eser sözleşmesi olmayıp, davalı iş sahibi değil, bedelin bir kısmını üstlenen kişi durumundadır.

Sözleşme geçerli olup, esasında bu konuda bir uyuşmazlıkta bulunmamaktadır.

Hukukumuzun benimsediği sözleşme serbestisi uyarınca kanuna ve ahlaka aykırı olmamak koşuluyla serbestçe kararlaştırma yapılabilir. Sözleşmeye bağlılık ilkesi ile de imzalanan sözleşme tarafları bağlar.

Temyiz incelemesine gelen dava dosyasında sözleşmenin tarafları yüklenici ve işe sponsor olması kararlaştırılan davalıdır. 18.08.2009 tarihli sözleşme incelendiğinde 6. maddede sözleşmenin 81.648,25 TL üzerinden akdedildiğinin, ve bu bedelinin 70.000,00 TL'sinin sponsor tarafından ödeneceği kararlaştırıldığına göre, sponsorun bedeli ödemeyi üstlenenin sadece 70.000,00 TL ile sorumlu olduğu net ve tartışmasızdır. Kalan bedelin ödenmesi yönünde bir hüküm var ise de, kalan bedel yönünden de davalının sorumlu

olacağına dair bir kararlaştırma bulunmamaktadır. Kaldı ki, böyle bir kararlaştırma 6. maddedeki düzenlemeye aykırı olur. Çelişki halinde de tarafların iradelerine bakmak gerekmektedir. Davalı gerçek kişi sözleşmedeki bedelin 70.000,00 TL'lik kısmını ödemeyi üstlenmiş, kalan miktar yönünden ise sözleşmenin bu hükmünü değiştirecek yeni bir sözleşme düzenlenmemiştir.

Öte yandan sözü edilen imalâtın Kültür Bakanlığı denetimi ve gözetimi ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma kapsamında kalan bir imalât olduğu, Bakanlık temsilcisinin de olay yerinde görev yaptığı anlaşılmıştır. Tanık olarak dinlenen ..., ... ören yerinde görev yaptığını, alanda bulunan eski evin restore edilerek ziyarete açılmasının düşünüldüğünü ve bu işe....'ın 70.000,00 TL katkıyla sponsor olduğunu bildirmiştir.

Sözü edilen iş nedeniyle davalının Yönetim Kurulu Başkanı olduğu şirket ile Kültür Bakanlığı arasında dosyada mevcut bulunan 13.10.2009 tarihli sözleşme de bu hususu doğrulamaktadır. Asıl iş sahibinin davalı olmadığı da dosyadaki belge ve bilgilerden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davalının BK.'nın 413. maddesi uyarınca da bir yükümlülüğü de söz konusu olamaz.

Bu durumda davanın reddi yönünde verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğundan onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılamıyorum.