Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/4131 K.2016/1009

Davacı ile davalı arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesince verilen gün ve sayılı hükmü onayan Dairemizin gün ve sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli 48.114,50 TL alacağın 11.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine karar, Dairemizin 28.01.2013 tarihli, 2012/2627 Esas ve 2013/428 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 46.266,50 TL'nin 25.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi üzerine verilen Dairemizin 22.06.2015 tarihli, 2015/1056 Esas ve 2015/3572 Karar sayılı onama ilâmına karşı davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle taraflar arasında imzalanan 10.04.2008 tarihli sözleşmedeki Kan ve İlaç Nakil Sistemi İhalesi Teknik Şartnamesi'nin 2.c; “Merkez Kontrol Ünitesi” başlıklı 2.c.1 maddesinde belirtilen iki adet mikroişlemcinin davalı iş sahibine verilerek birlikte ifa suretiyle hükmün infaz edileceğinin tabiî bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme sebepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince hesaplanan 3.160,46 TL nispi karar ve ilâm harcından davacı tarafından başlangıçta yatırılan toplam 663,60 TL başvuru harcının ve peşin harcın mahsubu ile bakiye 2.496,86 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 663,60 TL harcın ise davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, böylelikle davalı harçtan sorumlu tutulmuştur.

Oysa davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaftır. Açıklanan nedenle kararın bu yönden bozulması gerektiği halde Dairemizce onandığı bu kez incelemeyle yapılan anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Ancak, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.