Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/416 K.2015/5343

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı İ.. Ş... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davalılardan GÇS M.. Metal Çatı Ürünleri Pazarlama Ticaret Sanayi A.Ş. ile A.. T.. hakkındaki davanın reddine, davalılardan İL-... Beton İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. hakkındaki maddi tazminat istemine ilişkin davanın ıslah talebi de gözetilerek kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine dair kararı davalılardan İL-... Beton İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İ.. Ş... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı iş sahibi tarafından açılan davada, ayıplı imalât nedeniyle Şubat ayından beri işyerinin işletilmemesi sonucu uğranılan maddi zarar ile manevi tazminatın tahsili istenmiş, ıslah dilekçesiyle de maddi tazminat istemi artırılıp dava konusuyla ilgili herhangi bir ıslah isteminde bulunulmamıştır.

Yargılama sırasında alınan her iki bilirkişi kurulu raporunda da ayıplı imalâtın yeniden inşa bedeli hesap edilmiş, mahkemece de; belirlenen bu bedel hüküm altına alınmış, manevi tazminat istemi ise reddedilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına ya da başka bir şeye hükmedemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Şu halde, davacı iş sahibinin isteminin ayıplı imal edilen beton ve çatı nedeniyle işyerini çalıştıramaması sonucu uğradığı zararın ve manevi tazminatın tahsili isteminden ibaret olduğu anlaşılmaktadır. 12.01.2012 tarihli birinci bilirkişi kurulu raporunda da, dava konusu inşaatın depo olarak kullanıldığı ve maddi tazminata konu taleple ilgili herhangi bir belge ya da bilginin dosyada bulunmadığından gelir kaybı hesabının yapılamadığı açıklanmıştır.

Bu durum karşısında, davacının ispat edilemeyen gelir kaybına yönelik maddi tazminat isteminin de reddine karar vermek gerekirken, talep dışına çıkılarak ayıplı imalâtın yeniden yapım bedelinin hüküm altına alınması doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.