Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/5963 K.2017/781

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit, icra takibinin iptâli ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10844 Esas sayılı dosyasından dolayı davalıya asıl alacağın 30.144,22 TL'lik kısmından dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin ve ipoteğin kaldırılması talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin toplam 2.861,90 TL olduğu kabul edilmiş, dava kısmen kabul edildiğinden davada kabul ve reddedilen miktar dikkate alınarak hesaplanan 246,50 TL yargılama gideri ile 2.059,15 TL harç gideri olmak üzere toplam 2.305,65 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlasının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Halbuki; mahkemece yargılama gideri olarak hesap edilen 2.861,90 TL'nin 1.400,00 TL'sinin davalı tarafça yatırıldığı ve bu bedelin davalının yaptığı yargılama gideri olduğu anlaşılmaktadır. Hâl böyleyken davacının yapmış olduğu yargılama giderine davalının yaptığı giderler de dahil edilerek fazla hesap edilmesi ve davalının yapmış olduğu yargılama gideri yönünden karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Kısmen kabul kararı verilmesi halinde her iki taraf tarafından yapılan yargılama giderlerinin taraflar arasında kabul-ret oranına göre paylaştırılması gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.