Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/2274 K.2016/4054

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada 570,330,00 TL'nin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli istenmiş, maktu harç ödenerek dava açılmıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. maddesine göre yargı harçları (1) sayılı tarifede yazılı işlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınır. Aynı Yasa'nın 28/1. maddesinin a bendinde karar ve ilâm harcının dörtte birinin peşin geri kalanın kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödeneceği hükmü yer almakta olup yine aynı Kanun'un 32. maddesinde yargı harçları ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılmayacağı emredici hükmü konulmuştur.

Davacı özel hukuk tüzel kişisi olup harçlar yasasına göre harçtan muaf olan kişi ve kurumlardan değildir. Nispi karar ve ilâm harcına tabi davalarda peşin nispi ilâm harcının alınması zorunludur. Uyarıya rağmen yatırılmaması halinde Harçlar Kanunu'nun 32. maddesine göre müteakip işlemler yapılamayacağından dava dosyasının işlemden kaldırılması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun en son 04.12.2013 gün 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilâmı ve Dairemizin yerleşik uygulamaları bu yöndedir.

Bu durumda mahkemece davacıya, dava değeri üzerinden peşin nispi ilâm harcını yatırmak üzere süre verilip bundan sonra yargılamaya devamla davanın sonuçlandırılması, tamamlanmaması halinde 6100 sayılı HMK 'nın 150. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken kamu düzeninden olan harç hususu gözden kaçırılarak tamamlama harcı alınmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.