Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/3121 K.2016/4464

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, davalı tarafından yapılan icra takibinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davasında, davalı tarafından müvekkili aleyhine .... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/17843 Esas sayılı dosyası ile fatura alacağına dayalı icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin bu icra dosyası ve dayanağı faturayla ilgili davalı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını, aralarındaki cari hesaba göre icra takibine dayanak yapılan faturanın da işlerin yapılıp bitirilmesinden çok sonra kesildiğini, davalıya çeşitli tarihlerde çek ve senetler verilip bedellerinin ödendiğini belirterek icra takibinden dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamından davanın 09.01.2009 tarihinde açıldığı, mahkemece 17.03.2011 tarihinde davanın reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 16.02.2012 tarihli kararı ile bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak 17.12.2013 tarihinde verilen karar ile yine reddine karar verildiği, 26.05.2014 tarihinde davacı vekili tarafından temyiz edildiği, bu arada davacı şirketin 18.02.2014 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ticaret ortaklıklarının tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz tamamlanması gerekmektedir. Tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmışsa, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile, şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır.

Diğer taraftan dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 397/2. maddesi hükmü gereğince, vekilliğin sona ermesi, vekillik verenin çıkarlarını tehlikeye koyuyorsa, vekillik veren işlerini doğrudan kendisinin görebileceği duruma gelinceye değin, vekil, vekillik işini görmeye devamla yükümlüdür. Bu yasal nedenle; mahkemece, öncelikle davacı vekiline, şirketin yeniden “ihyası” için görevli

ve yetkili mahkemede dava açabilmesi için yeterli ve kesin süre verilmesi; davacı vekilinin “ihya davasını” açmaması ya da açmak istememelerinin saptanması durumunda ise; aynı konuda davalı tarafa süre verilip gereğinin yerine getirilmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan bu gerekçe ile kararın bozulması gerekmiştir.