Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/4189 K.2016/4587

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeni ile verilen bedelin ve ayıplı imalâtın sahadan temizlenmesi bedelinin tahsili talebine ilişkin olup, mahkemenin verdiği yetkisizlik kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (TKHK) 2. maddesinde kanunun kapsamı “bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar” şeklinde açıklanmıştır.

Kanun'un “tanımlar” başlıklı 3. maddesinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder” biçiminde tanımlanmış, yine aynı maddenin k bendinde “Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi” şeklinde tüketicinin tanımı yapılmıştır.

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83. maddesinde de taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenlenme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanun'un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı tüketici mahkemesi sıfatı ile davayı açtığı halde mahkemenin 15/03/2016 tarihli ara kararı ile davaya genel mahkeme sıfatı ile bakılmasına karar verdiği, ancak 28/05/2014 tarihi itibari ile taraflardan birinin tüketici olduğu eser sözleşmelerinde görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu, davacının kendi evinin bahçesine kilitli taş döşendiği bu hali ile dava tarihi itibari ile davacının tüketici olduğunun kabulü gerekeceği, bu nedenle mahkemenin genel mahkeme sıfatı ile asliye hukuk mahkemesi olarak davaya devam etmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.