Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/4544 K.2017/3233

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimin ifasındaki ayıp nedeniyle tazminat talebinden ibarettir. Davacılar iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir.

Davacı iş sahipleri vekili; davacıların ortak olarak ...

Taşlama Atölyesinin sahibi ve işletmecisi olduklarını, taraflar arasında yapılan sözlü anlaşma gereği davalının dokuma makinesi parçası olan 500 adet 2842 yağ çeliğinin ısıl işleme tabi tutulması (sertleşmesi) işini yüklendiklerini, ısıl işleme tabii tutulan malzemelerin müvekkillerine teslim edildiğini, iş bedelinin davalıya ödendiğini, teslim alınan malzemelerin kullanılması sonucu bünyelerinde kılcal çatlaklar bulunduğunu ve bu sebeple kullanılamayacak durumda olduklarının anlaşıldığını, davalı tarafından inceleme yapıldığını,

malzemelerdeki sertlik oranının 56-58 HRC arası olması gerekirken 60,02-60,07 ve 60,04 oranında yapıldığının anlaşıldığını, sertlik oranın farklı olması söz konusu parçalarda kılcal çatlaklar şeklinde çatlama, kırılma ve ufalanmaya neden olduğunu, söz konusu parçaların onarılması,geri dönüşümü veya başka amaçlarla kullanılmasının bu aşamadan sonra mümkün olmadığını, davalının daha önce aynı işi yapmış olması sebebiyle malzemelerde bulunması gereken sertlik derecesini bilebilecek durumda olduğunu, BK'nın 360 maddesi gereği davalının iş ve imalâttaki kusurlar sonucu oluşan zarardan sorumlu olduğunu,

bu kapsamda müvekkilinin 22.332,47 TL maddi zararının oluştuğu, zararın karşılanması için davalının 02.12.2009 tarihli ihtarnameyle ihtar edildiğini, ancak zararın giderilmediğini, 6 aylık işçilik ücreti: 10.000,00 TL, malzeme ve kullanılan takımların bedeli: 2.000,00 TL, malzemelerin müşterilerinden dönmesi nedeniyle uğradığı ticari zarar 10.000,00 TL, iş bedeli olarak ödediği 236,54 TL, ihtarname masrafı 95,93 TL olduğunu, hatanın tespit edilir edilmez davalıya başvurulduğunu, ilk etapta fark edilebilecek bir ayıp söz konusu olsa parçaların davalının kalite kontrol servisinden onay alamaması gerektiğini,

dolayısıyla davalının muayene ve ihbar külfetine ilişkin itirazlarının yerinde olmadığını belirterek 22.332,47 TL maddi zararın davalıdan 02.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı yüklenici vekili;

taraflar arasındaki görüşmeler neticesine 2842 kodlu malzemenin alışım özelliklerinden dolayı komple sertleşmesinin gerektiği ve endüksiyonla sertleşme işlemine çatlama riskinden dolayı uygun olmadığının bildirilmesine rağmen davacının her türlü riski kabul ettiğini ve endüksiyonla sertleşme yapılmasını onayladığını, örnekleme metodu ile kontrol yapıldığında standartlara göre sertliğin maksimum 220 olması gerekirken 462 olduğunun tespit edildiğini ve bu durumun

davacı firma yetkililerine bildirildiğini, davacı taraf ikinci kez sertleştirmek istediğini belirttiğini, işin bitiminde fatura ile birlikte sertlik raporunun davacıya teslim edildiğini ve hiçbir itiraz etmeden parçaların teslim alındığını, 04.08.2008 tarihli çatlama riski vardır ibaresinin yer aldığı teklif formunun davaya konu ürünlere ait olduğu,

davacının ürünlerin fotoğraflarının da yer aldığı bu teklif mektubunun kendisinin imzaladığını, davacıların maddi taleplerinin soyut olduğunu, kusurun müvekkiline ait olduğu kabul edilse dahi talep edilen zarar miktarının çıkmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş verilen karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahipleri vekili davacı yüklenicinin üstlendiği işin ayıplı yapılması nedeniyle zarara uğradıklarından bahisle toplam 22.232,47 TL tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece her bir parçanın fiyatının 35,00 TL olduğu ve 500 adet parçadan dolayı 17.500,00 TL talep edilebileceği ancak B.K. 42 maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğinden bahisle 15.000,00 TL'ye hükmedildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın Hükmün Kapsamı başlıklı 297. maddesinin 2. bendi hükmüne göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Yargılama sürecinde;mahkemece davacılar vekiline 20.11.2013 tarihli duruşmanın 1 nolu ara kararı ile, dava dilekçesinde talep ettiği tazminatları ne için talep ettikleri ve kaynaklarının ne olduğu konusunda açıklama yapmak üzere HMK'nın 31 ve 94. maddeleri gereği doğru bir şekilde kesin süre verilmiş ve bu kesin süre içerisende davacılar vekili mahkemeye 09.12.2013 tarihli dilekçeyi ibraz etmiş ve taleplerini kalem kalem açıklamıştır.

Bu açıklamaya rağmen mahkemece sadece parçaların değeri üzerinde hesaplama yapılarak karar verilmiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; hüküm verilirken taleplerin her biri hakkında açıkça karar oluşturulması yasal zorunluluğuna dikkat edilmek suretiyle bahsi geçen 09.12.2013 tarihli talep açıklama dilekçesi nazara alınarak her bir kalem talep hakkında değerlendirme yapıp Yargıtay denetimine uygun şekilde karar vermekten ibaret olmalıdır.