KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2016/4596 E., 2017/1638 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2017
Karar Metni
682 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Davacılar 1-... 2-... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.12.2014 gün ve 2013/403-2014/617 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 16.05.2016 gün ve 2016/1482-2770 sayılı ilâmı aleyhinde davacı ... ile davalı vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesine dayalı olarak teminat verildiği iddia olunan bonoya ilişkin İİK'nın 72. maddeye göre icra takibinden sonra açılmış menfi tespit davası olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... ve davalı Kadriye Yazıcıer vekillerince temyizi üzerine Dairemizden verilen 16.05.2016 gün 2016/1482 Esas, 2016/2770 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmına karşı yasal süresi içinde davacı ... ve davalı Kadriye Yazıcıer vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı ...'ın tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davalının diğer karar düzletme taleplerine gelince;
Yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK'nın 326/1). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK'nın 326/2). Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir (HMK 326/3).
Somut olayda; dava açılırken harca esas değer olarak 21.000,00 TL gösterilmiş, mahkemece, davacı ... yönünden dava kısmen kabul edilerek 7.605,00 TL alacak ve ferileri yönünden borçlu olunmadığının tespitine karar verilmiştir. Dosya kapsamında ise 02.12.2013 tarihli ve 80,00 TL bedelli, 15.05.2014 tarihli ve 575,00 TL bedelli olmak üzere toplam 655,00 TL'lik davalı tarafından yapılan yargılama giderine ait makbuz bulunmaktadır.
Bu durumda davalı tarafından yapılan 655,00 TL yargılama giderinin de haklılık durumuna göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalı olmuştur.
Ayrıca, mahkemece hüküm altına alınan toplam 7.605,00 TL üzerinden karar tarihinde geçerli olan %68,31 oranına göre 519,49 TL karar harcı hesaplanıp, bu miktardan davanın açılması sırasında alınan 358,65 TL peşin harcın mahsup edilerek kalan 160,84 TL harcın davadan alınarak hazineye gelir yazılması gerekirken, harcın dava değeri olan 21.000,00 TL'ye göre hesaplanarak davalı aleyhine 915,51 TL fazla harca hükmedilmesi de yasaya aykırı olmuştur.
Yerel mahkeme kararının açıklanan gerekçeler de düzeltilerek onanması gerekirken belirtilen hususların eksik bırakıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından ve yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca davalının karar düzeltme talebinin
kabul edilerek 16.05.2016 gün 2016/1482 Esas, 2016/2770 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmına yukarıda açıklanan sebepler de eklenip kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2016/4596, K. 2017/1638, 10 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama