Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/4779 K.2017/3480

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinin gereği gibi ifa edilmemesi ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle alacak ve tazminat istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacı ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğunu işin eksik ve ayıplı yapıldığını bundan dolayı zararlar doğduğunu, sorunlar giderilmediği gibi davalı şirket yetkilisinden alınan cevapların hakaret ve beddua içerikli olması sebebi ile bu aşağılanmaların ağır üzüntü ve deprosyana sebep olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan niteliklere sahip olmayan işlem ve imalatların, ayıplı imalatların, bu imalatların evin kendisine verdiği zararların karşılanması bakımından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 30.000,00 TL maddi tazminata,

iki yıldır söz konusu sorunlar nedeniyle evde rahat ve huzur içinde yaşanamaması ve karşı tarafın davranışları sebebi ile 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, davalı; taraflar arasındaki sözleşme gereğince 162.500,83 TL ödenmesi gerektiği ve üzerlerine düşen edimleri yerine getirdikleri halde 30.123,50 TL bakiye alacağın ödenmediğini, kendilerine atfedilebilecek kusur ve nedensellik bağı bulunmadığından tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuş,

mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek 5.000,00 TL manevi ve 13.750,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülgâ BK'nın 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu bina tadilatı işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak eksik ve ayıplı ifa nedeniyle fazla ödenen iş bedeli nedeniyle alacak ve BK'nın 49. (TBK 58) madde gereğince kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasıdır.

İş bedeliyle ilgili olarak; sözleşmedeki bedelin BK'nın 365. (TBK 480.) maddesinde belirtilen götürü bedel olarak kararlaştırıldığı işlerde, yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen bedelin saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplama yapılıp fazla ödeme bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi fazla ödeme varsa iadesi yoksa davanın reddine karar

verilmelidir. Bu nedenle mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak davacının maddi tazminat şeklinde açıkladığı alacak kalemi değerlendirilmesi gerekirken bu esaslara göre inceleme ve değerlendirmeyi içeren rapor esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hüküm taraflar yararına bozulmalıdır.

3-Borçlar Kanunu'nun 49. (TBK 58) maddesi gereğince kişisel hakları (çıkarları) hâleldar olan kimse manevi tazminat isteyebilir. Böyle bir kimseye bir miktar para ödenmesi ruhsal acılarını kısmen de olsa giderme amacına yöneliktir. Malvarlığına yönelik bir eylem BK'nın 49. (TBK 58) maddesi anlamında doğrudan kişisel hakları ihlal eden bir eylem niteliğinde değildir.

TMK'nın 24. maddesinde belirtilen esas kurala göre kişisel çıkarları haksız tecavüze uğrayan kimse ancak yasanın gösterdiği hallerde manevi tazminat isteyebilir. BK'nın 49. maddesi de TMK'nın 24. maddesini doğrulamaktadır. Kişisel hakların zarar görmesi sözleriyle kişinin kişiliğe ilişkin olan hakları, diğer bir deyimle kişisel varlığı amaçlanmıştır. Kişisel hakları, kişinin kendi hür ve bağımsız varlık bütünlüğünü sağlar.

Bu hak insanın doğumu ile kazanılan ve kişiliğe bağlı olan bir haktır. Hayat, beden ve ruh tamlığı, vicdan, din, düşünce ve ekonomik çalışma özgürlüğü, şeref, haysiyet ve itibar, ün, ad, sır ve resim hep kişisel varlıklardır. Şu halde Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi hükmünce manevi tazminata hükmedilebilmesi ve kişisel yararların hâleldar olması ön şart olarak aranmakta, bu hüküm mal varlığına ilişkin zarar halini kapsamamaktadır.

Gerçi mal varlığına yönelen bir eylem az veya çok kişiyi manevi bir üzüntüye düşürebilir. Fakat böyle bir üzüntü BK'nın 49. ve MK'nın 24. maddesinde korunan kişisel hakların ihlalinden doğan bir eylem niteliğinde değildir. Ancak kişiye yönelik hakaret gibi haksız fiil teşkil eden bir eylem bulunması halinde manevi tazminat istenmesi mümkündür.

Davacı BK'nın 49. madde kapsamında manevi tazminata hükmedilmesini gerektiren davalının haksız fiil niteliğinde eylemi bulunduğunu da kanıtlayamamıştır. Mahkemece de manevi tazminata dayanak teşkil eden kusurlu eylemin ne olduğu gösterilmemiştir. Bu nedenle manevi tazminat isteminin tümüyle reddi gerekirken bu talebin kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış hükmün bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.