Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/4882 K.2017/3680

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinin feshi ile iş bedelinin iadesi ve cezai şarta hükmedilmesi, mümkün olmadığı takdirde bedelde indirim yapılması talebine ilişkin olup davacı vekili dava dilekçesinde davalı ile toplu konut bünyesinde bulunan daire niteliğindeki bağımsız bölümler ile ortak yerlerden sayılan kapıcı dairelerine ısı pay ölçer cihazlarının kurulumu, termostatik vanaların takılması, okuma ve bakımına ilişkin gerekli malzemenin temini, iş yerine nakli, izolasyonu, depolanması,

demontajı ve montajı, gerekli testlerin yapılmasını öngören sözleşme kurulduğunu, işin eksik ve ayıplı yapıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sözleşmenin feshi, iş bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle iadesi, cezai şarta hükmedilmesi,

mümkün olmadığı takdirde bedelde indirim yapılmasına karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde görev itirazında bulunmuş, eksik ifanın karşı tarafın kusuru nedeniyle gerçekleştiği, diğer iddiaların kabulünün mümkün olmadığı savunmasında bulunarak davanın reddine karar verilmişsini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçeli kararın karar başlığında davacı yanın isim ve adresinin "1. Etap Toplu Konutları Kat Maliklerini Temsilen Toplu Yapı Yönetim Kurulu ... ..." yerine "... – ... Toki Konutları Merkez ..." şeklinde yanlış yazılmış olması maddi hata olup mahalli mahkemesinde her zaman düzeltilmesi mümkün bulunmaktadır. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasa'yla değişik 4077 sayılı

Yasa uyarınca taraflar arasında tüketici işlemi bulunduğundan söz edilemez. Davacı iş sahibi ve davalı yüklenici olup taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşıldığından taraflar arasındaki sözleşmenin bu niteliği itibariyle görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Her ne kadar dava tüketici mahkemesi sıfatıyla açılıp 17.06.2015 tarihli celsenin 1 nolu ara kararında davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmişse de müteakip celsenin tutanaklarında tüketici mahkemesi sıfatıyla yazılı olduğu gibi kararın da tüketici mahkemesi sıfatıyla verildiği ve kararda da davanın niteliği gereği harç alınmasına yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Ara kararıyla davaya "Asliye Hukuk Mahkemesi" sıfatıyla bakılıp, dava harca tabi olacağından 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca peşin ve 1/4 nispi harcın tamamlanması yönünde davacıya süre verilerek anılan Kanun'un 32. maddesi de gözetilmek suretiyle işin esasının incelenmesi gerekirken "Tüketici Mahkemesi" sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.