Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/5212 K.2016/4910

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatının tahsiline ilişkin olup, mahkemece görevsizlik yönünden verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalılara ait konutun bahçe ve peyzaj işleri yapılması hususunda anlaştıklarını, edimini yerine getirdiğini, bakiye iş bedelinin ödemediğinden bahisle davalılar aleyhine icra takibi başlattığını, davalıların takibe itiraz etmesi üzerine itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili ise davada görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu, davacıya borçlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava eser sözleşmesine dayalıdır. Davacı yüklenici, davalılar iş sahibidir. Mahkeme kararının gerekçesinde gösterdiği üzere davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemesi görevli olmadığı için mahkemenin görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru ise de, görevli mahkemenin tayininde hataya düşülmüştür. Şöyle ki,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması hakkında Kanun 73/1. maddesine göre tüketici işlemleri ile tüketiciyi yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda Tüketici Mahkemeleri görevlidir.

6502 kanuna göre eser sözleşmesi de bu yasa kapsamına alınmış olup, davacının ticari ve mesleki amaçla hareket etmesinin yanında, davalıların nihai tüketici oldukları, özel konutlarının bahçe ve peyzaj işi olması dolayısıyla çekişmenin Tüketiciyi koruma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, tüketici işleminden doğan bu davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevli olduğu halde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu şeklinde karar verilmesi doğru olmayıp,

kararın bozulması gerekirse de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3. madde yollamasıyla HUMK 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.