Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/5328 K.2018/269

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimlerin gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle ödenen iş bedelinin iadesi ve ceza koşulu alacağı istemine ilişkin olup; mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasında asansör bakımı ve denetimde tespit edilen eksikliklerin giderilmesine ilişkin sözleşme bulunduğunu ancak eksikliklerin giderilmesine ilişkin edimin gereği gibi yerine getirilmediğinin yapılan denetimlerde anlaşıldığını, bunların giderilmesi istendiği halde giderilmeyip ilave ücret istendiğini belirterek ödenen bedelin iadesini ve ceza koşulu alacağına hükmedilmesini istediklerini belirterek şimdilik 10.000,00 TL alacağın reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı dayanılan sözleşmeye göre edimlerin eksiksiz yerine getirildiğini,

sözü edilen denetimde tespit edilen eksiklerin sözleşme konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece 16.05.2016 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 470 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu asansör bakımı ve asansördeki eksikliklerin giderilmesi işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak açılmış alacak davasıdır.

6100 sayılı HMK hükümlerine göre; mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir (266/1). Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler (281/1). Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle

ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir (281/2). Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir (281/3). Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir (HMK 282/1).

Raporu serbestçe değerlendirme yetkisi, hakimin, bilirkişinin yerine geçerek hakimlik mesleği dışında özel ve teknik bilgi gerektiren bir durumda şahsi bilgisi ile karar verebileceği anlamına gelmez. HGK'nın 04.02.2009 tarihli 2008/4-823 Esas 2009/50 Karar sayılı kararında da hakimin kendisini bilirkişi veya bilirkişi kurulu yerine koyamayacağı, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda şahsi bilgisi ile sonuca gidemeyeceği, o konuda bilirkişi incelemesi yaptırması gerektiği belirtilmiştir.

Bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu ve bu çelişkinin giderilmesi teknik bilgiyi gerektirdiği takdirde, hakim bu çelişkiyi giderecek rapor almalıdır. Bu şekilde çelişkiyi gideren rapor almaksızın raporlardan birini esas alarak karar verilmesi halinde hakimin özel ve teknik bilgi gerektiren bir durumda şahsi bilgisi ile karar verdiği gibi bir sonuç ortaya çıkacaktır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; dava asliye ticaret mahkemesine açılmış ve bu mahkemece alınan bilirkişi raporunda ayıp ve eksiklikler bulunduğu belirtilmiş, hükmün verildiği mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise bahse konu ayıp ve eksikliklerin, davalının yükümlülüğünde olan 18.03.2013 tarihli sözleşme kapsamında olup olmadığının belirlenemeyeceği rapor edilmiştir. Raporlar arasındaki çelişki giderilerek hüküm kurmaya elverişli biçimde yeniden atanacak bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.