Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/5513 K.2018/1248

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesi kapsamında yapımı kararlaştırılan konser organizasyonunun iptâli nedeniyle uğranılan zarar ve yapılan masrafların davalı iş sahibi üniversiteden tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, itirazın 126.600,00 TL asıl alacak üzerinden iptâline, icra inkâr tazminatı talebinin reddine dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

12.03.2014 tarihli davalı ile imzaladığı sözleşme ile davacı yüklenici 12.05.2014 tarihinde davalı üniversitenin kampüs alanında ... konserini, 16.05.2014 de ... isimli sanatçı ve saz ekiplerinin konserlerinin organizasyonunu yapmayı üstlenmiştir. Yanlar arasında imzalanan sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi olup davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Bilahere taraflar arasında imzalanan ek sözleşme ile ertelemeden kaynaklı iş artışının 25.320,00 TL'ye tekabül etmekte olduğu ve organizatöre (davacıya) ödenmesi kararlaştırılmıştır. Daha sonra davalı üniversite rektörlüğünce davacıya gönderilen 15.10.2014 gün 609 sayılı yazı ile ... kasabasında, meydana gelen olaylar nedeni ile ... konseri iptâl edilmiştir. Davalı iş sahibi bu yazıyla konseri iptâl etmekle, sözleşmeyi feshetmiştir.

Taraflar arasındaki eser sözleşmesi nakit bedel karşılığı düzenlenmiş olduğundan tek taraflı fesih beyanı ve bunun karşı tarafa ulaşmasıyla hukuki sonuç doğurur. Söz konusu erteleme yazısı aynı tarihte davacı şirket yetkilisine elden tebliğ edildiğinden davalının fesih iradesi sözleşmenin tarafı olan davacıya ulaşmış ve fesih gerçekleşmiştir. Davalının erteleme (fesih) yazısında fesih nedeni olarak Kobani olayları gösterilmiş olduğundan TBK'nın 484 maddesinde tanımlanan ve uygulamada keyfi fesih diye de adlandırılan tazminat karşılığı fesih söz konusu olmayıp, neden gösterilerek fesih söz konusudur.

Eser sözleşmelerinde sebep gösterilerek fesih yapılmış olması halinde ihtilâf ortaya çıktığında feshin haklı olup olmadığı araştırılıp feshin haklı olması halinde yüklenici ancak gerçekleştirdiği imalât bedelini talep edebilir. Kâr kaybı gibi müspet zarar ve menfi zararlarını isteyemez. Menfi zarar, sözleşmenin karşı tarafınca yerine getirileceğine olan güvenin boşa çıkması nedeniyle uğranılan zarardır.

Başka bir anlatımla menfi (olumsuz) zarar, talepte bulunanın sözleşme yaptığı için uğradığı, sözleşme yapılmamış olsa idi uğramayacağı zarar olup, sözleşmeye güvenilerek yapılan harcamaların (giderlerin) tamamı karşı tarafın malvarlığına girmese bile o sözleşme sebebiyle cebinden çıkan paradır. Dava dilekçesinde talep edilen alt yapı giderleri ile personel, ulaşım, nakliye ve konaklama giderleri, sanatçıya yapılan ödemeler, yemek masrafları, menfi zarar kapsamındadır.

Sözleşmenin davalı iş sahibince feshinin haksız olması durumda davacı yüklenici kanıtlayabildiği menfi zararlarını isteyebilecektir.

Bu durumda mahkemece; sözleşme, davalı iş sahibinin 15.10.2014 gün 609 sayılı yazısı ile Kobani olayları sebep gösterilerek iptâl ve feshedildiği, sebep gösterilmiş olması karşısında TBK'nin 484. maddesinde düzenlenen tazminat karşılığı (keyfi) fesih söz konusu olmadığından yeniden oluşturulacak konser organizasyonu ve bu organizasyonlarda alt yapı konaklama, personel, ulaşım,

yemek ve nakliye konularında uzman bilirkişi kurulundan davalı tarafça yapılan sözleşme feshinin haklı olup olmadığı ve bunun sonucuna göre davacı yüklenicinin istemekte olduğu menfi (olumsuz) zararları ve miktarı ile ilgili gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak feshin haksız olup olmadığını irdelemeyen ve menfi zarar hesabı yapmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın yazılı miktarda kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı üniversite olup, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 56/b maddesi hükmüne göre harçtan muaf olduğu halde ilâm harcı ile sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırı olmuştur. Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.