KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2016/973 E., 2016/2215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili, karşı dava ise ödenen bedelin iadesi istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı talebine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacı karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı karşı davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Karşı dava; asıl alacak, işlemiş faiz ve ihtar masrafları dahil 4.647,59 TL'lik takibe itiraz üzerine 4.518,86 TL harca esas değer üzerinden açılmış olup, davanın 2.977,80 TL asıl alacak, 12,65 TL işlemiş faiz olmak üzere 2.990,45 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Buna göre ret edilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekille temsil olunan davacı karşı davalı yararına 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken hiç verilmemesi doğru olmamıştır. Anılan nedenlerle kararın bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HMK'nın 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2016/973, K. 2016/2215, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama