Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/1018 K.2017/3084

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle feshin haksız olduğunun tespiti ile teminat mektubu bedelinin nakde çevrildiği tarihten itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte tahsili ve hakediş bedelinin ödenmesi talebine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle dava tarihi "04.11.2011" olduğu halde, gerekçeli karar başlığında "14.11.2011" yazılmasının maddi hataya dayalı olup, bu yanlışlığın yerel mahkemesince mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davada sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile 270.000,00 TL bedelli teminat mektubunun iadesi, 56.079,16 TL hakediş alacağının tahsili istenmiş olup, müddeabihin değeri toplam 326.079,16 TL'dir. Mahkemece bozmaya uyularak davanın 33.979,16 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, 292.100,00 TL yönünden dava reddedilmiştir. Bu durumda mahkemece davalı iş sahibi lehine reddedilen kısım 292.100,00 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Aasgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 23.476,00 TL vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, dava tümden reddedilmiş gibi davada talep edilen toplam 326.079,16 TL üzerinden hesaplanan 25.514,75 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Anılan nedenlerle kararın bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.