Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/1661 K.2017/3998

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinde dayalı olarak alacağın tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptâline ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz olunmuştur. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 10.04.2015 tarihli bozma ilâmında davacı taşeronun Kütahya Dumlupınar Sulama Tesisi yapım işinden dolayı 775.642,47 TL alacaklı olduğu anlaşılmakta ise de, ödemeler hususunun ihtilâflı olduğuna ve mahkemece alınan 07.06.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda 06.01.2011 tarihinde yapılan 30.000,00 TL'lik ödemenin yer almadığı, yine ek raporda 15.11.2010 tarihli 50.000,00 TL tutarlı 2. ödemenin dayanağının gösterilmediği,

ayrıca davalının iddia ettiği çekle yapılan ödemelerin de bankalardan ödenip ödenmediği sorulmadan hüküm kurulduğuna, davalının iddiasında yer alan çeklerle ilgili ödemelere ilişkin ilgili bankalara yazılarak yazı cevaplarının dikkate alınmasına değinilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak, 18.01.2010 tarihinden sonra yapılan ödemeler de mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Oysa bir kısım ödemeler Arslan Yılmaz'a yapılmıştır.

Sözleşme tarihinde davacı şirketin ortağı ve şirket müdürü olan Arslan Yılmaz 18.01.2010 tarihli ortaklar kurulu kararıyla şirketteki hissesini devredip, bu tarih itibariyle şirket müdürlüğünün sona erdiği, ancak bu kararın davalıya bizzat bildirildiğine dair bir belgenin bulunmadığı gibi, kararın ticaret sicili gazetesinde ilan edilip edilmediğinin araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Oysa TTK'nın 36. maddesi uyarınca bu husus ancak Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan ile etkisini göstereceğinden mahkemece bu husus üzerinde durulmadan Arslan Yılmaz'a yapılan ödemelerin alacaktan mahsubu doğru olmamıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, ilgili Ticaret Sicili Memurluğu'na müzekkere yazılarak Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanıp yayınlanmadığının araştırılarak Arslan Yılmaz'ın şirket müdürlüğünün sona ermesine ilişkin kararın hangi tarihte ilan edildiğinin belirlenerek, bu tarihten önce yapılan ödemelerin alacaktan mahsubu, sonra yapılan ödemelerin ise, mahsup edilmemesi gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.