Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/1870 K.2017/3837

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan fazla ödenen iş bedelinin iadesi ile manevi tazminatın tahsili talebinden ibarettir.

Davacı dilekçesinde özetle; maliki olduğu......ilçesi 212 ada 73 parsel sayılı taşınmazının etrafına çit çekmek için 7.815,00 TL tutarında malzeme aldığını, davalı ile işçilik bedeli için sözlü olarak anlaştığını ve 1.500,00 TL kapora verdiğini, davalının işi yarım bıraktığını, davalının işi eksik ve ayıplı yapması ve aylarca açıkta bırakması nedeniyle almış olduğu malzemelerin zarar gördüğünü, davalı tarafından hakarete uğradığını, tehdit edildiğini davalının işi bırakmasından sonra işi yapacak başkaca ustaların çalışanların tehdit edildiğini, işi yapmaktan vazgeçirildiğini, 2.000,00 TL maddi,

2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, davalı vekili; taraflar arasında tel örgü çit yapımı hususunda eser sözleşmesi kurulduğunu, davacının 1.500,00 TL kapora verdiğini önceden bedelin belirlenmediğini, maddi ve manevi zarara uğradığının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, davanın haksız olduğu ve reddinin gerektiğini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacı taraf iş bedeli yanında 2.000,00 TL manevi tazminatta talep etmiş ve mahkemece bu tazminat talebi kabul edilmiştir. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesi gereğince kişilik haklarında zarara uğratılan kimse, kusur

varsa zararın tazminini ve bu kapsamda manevi zarar sebebiyle de manevi tazminatın ödetilmesini isteyebilir. Ancak bu hüküm mal varlığına dair zarar halini kapsamamaktadır. Mal varlığına yönelen bir eylem az veya çok, kişiyi manevi bir üzüntüye düşürebilir. Fakat böyle bir üzüntü TBK'nın 58. ve MK'nın 24. maddelerinde korunan kişisel hakların ihlalinden doğan bir eylem niteliğinde değildir.

Somut olayda da işin ayıplı imâl edilmesi sebebiyle zararın doğduğu iddia edilmiş buna göre manevi tazminat istenmiş ise de davacının bu yöndeki talebi mal varlığına yönelen bir eylem niteliğinde olup salt sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesi veya hiç ifa edilmemesi açıklanan olgulara göre değerlendirilerek manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.