Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/2307 K.2018/2154

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, alt yüklenici tarafından yapılan işlerin bedelinin yükleniciden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın reddine dair verilen ilk karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Dairemizin 2012/7000 Esas, 2013/6335 Karar sayılı kararıyla bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, alt yüklenicinin aynı sözleşmeden kaynaklı saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını talep ettiği, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/2133 Esas sayılı dosyası da birleştirilerek asıl ve birleşen davada ayrı ayrı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına göre asıl davada verilen hükme yönelik davalının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2-Birleşen davada verilen karar ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan 09.03.2006 tarihli, 575.000,00 TL + KDV götürü bedelle, 16 adet asansörün yapımına ilişkin sözleşmenin davalı tarafça fiili olarak feshedildiği ihtilâfsız olup, yapılan imalâtların bedelinin istendiği ilk davanın 26.02.2007 tarihinde, ek davanın da 29.12.2014 tarihinde açıldığı, davalı yüklenicinin ek davaya karşı verdiği 28.03.2015 tarihli cevap dilekçesiyle süresi içinde, zamanaşımı def’inde bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece birleşen dava için zamanaşımı başlangıcının tesbitinde, akdin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığının dava konusu edildiği ve sözleşmenin davalı tarafça haklı feshedildiğine dair kararın verildiği, ilk davanın karar tarihi olan 20.06.2012 tarihinin esas alınması gerektiği kabul edilmek suretiyle, zamanaşımı def’inin reddi ile, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126/4. maddesine göre; eser sözleşmelerinde zamanaşımının başladığı tarih; eserin sözleşmesine uygun teslim edildiği veya tarafların fesih iradelerinin birleştiği tarihten itibaren 5 yıldır. Somut olayda eserin teslimi söz konusu olmayıp, davalı sözleşmeyi fiili olarak feshetmiştir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr edilen hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının, bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelmektedir. Kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, saklı tutulan kısım için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan kısmı için kesilir.

Somut olayda davacı taşeronun alacağı bakımından en geç asıl dava tarihi olan 26.02.2007 tarihinde işlemeye başlayan zamanaşımı süresi 26.02.2012 de dolmuştur. Fesih iradesinin davacıya ulaştığı tarihten, dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği ve süresinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu anlaşıldığından, birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun görülmeyen kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.