Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/2504 K.2017/4352

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, iş bedelinden kaynaklanan alacak için başlatılan takibin kesinleşmesi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece gider avansı yatırılmadığından bahisle usul yönünden davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Davacı vekili müvekkilinin yüklenici olup, davalı tarafından aleyhine ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6634 Esas sayılı dosya ile 27.05.2006 tarihli sözleşmeye dayanılarak takip başlatıldığını, oysa sözleşme şartlarının yerine getirildiğini, kooperatif üyelerinin bir mağduriyetinin söz konusu olmadığını, bir borç ihtiva etmediğini, ödeme emrinin işçisine tebliği sonucu takibin kesinleştiğini, borcun kabul edilmemesine rağmen cebri icra baskısı altında borcu kabul etmesinin sağlandığını, davacıdan taahhütname alındığını, haciz sırasında tutanağa imza atıldığını, alacağın bulunmadığını, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı vekili ise, iskan alınmadan dairelerin kullanılmasının, mümkün olmadığını, müvekkilinin dairelerinin bulunduğu D blok ile B bloka ilişkin iskan izninin 27.04.2007 tarihinde alındığını, bu durumda davacının 2006 yılının aralık ayında teslim etmesinin doğru olmadığını, birçok eksikliklerle teslim edildiğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, gider avansı yatırılmadığından bahisle dava usulden reddedilmiş ise de, menfi tespit davalarında kural olarak alacağı kanıtlama yükümlülüğü davalı alacaklıdadır. Davaya konu olan takipte dayanak olarak gösterilen 27.05.2006 tarihli sözleşme, davacı ile davalı iş sahibi kooperatif arasındadır. Davacı ile davalı arasında akdî ilişki bulunmadığı gibi davacı şirketin borcu üstlendiğine dair BK'nın 110. maddesi anlamında bir taahhüdü de bulunmamaktadır.

Taraflar arasında akdî ilişki bulunmadığından bu sebeple davanın kabulü ile alacaklı kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi ve ispat külfetinin ters çevrilmesi doğru olmadığı gibi, davanın geldiği aşamaya göre HMK'nın 324. maddesi kapsamında delil avansı şeklinde nitelendirme yapılması gerekirken, HMK'nın 120. maddesi kapsamında değerlendirip verilen süreye rağmen, gider avansı yatırılmadığından bahisle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.