Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/2695 K.2018/1683

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve manevi giderim istemine ilişkindir. Mahkemece alacak isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesindeki manevi tazminat istemi ilk olarak mahkemenin 06.06.2013 tarih ve 2012/222 Esas, 2013/216 Karar sayılı hükmüyle reddolunmuş, davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazları reddedilerek bu alacak kalemi bakımından karar kesinleşmiştir. Anılan kararda reddolunan manevi tazminat istemi için vekille temsil olunan davalı yan lehine 440,00 TL vekâlet ücreti taktir edilmiş ve bu miktar davacı yararına kazanılmış hak oluşturmuştur. Bu nedenle davalı yararına anılan miktar aşılarak 1.890,00 TL vekâlet ücreti taktir edilmesi hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.