Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/601 K.2018/3564

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili icra takibine itirazında ve süresinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı definde de bulunmuştur.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık parke taşı imalât, satış ve hafriyat işlerinden kaynaklanmakta olup eser sözleşmesi ilişkisinden doğmuştur. Takip dayanağı faturaların düzenlendiği 2007-2008 yıllarında yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126/4 ile icra takibi ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 147/6. maddesi hükmünce eser sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar, 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. BK'nın 128 ve devamı ile TBK 149 ve devamı maddeleri hükmünce zamanaşımı süresi alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Zamanaşımını kesen ve durduran sebepler de BK'nın 132, 133 ve devamı ile TBK'nın 153, 154 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Mahkemece yargılama aşamasında zamanaşımı defi konusunda herhangi bir karar verilmediği gibi gerekçeli kararda da bu hususa hiç değinilmemiştir.

Bu durumda zamanaşımı definin kabulü halinde alacak istenemeyeceği ve işin esası incelenemeyeceğinden mahkemece alacağın muaccel olduğu tarih belirlenip takip tarihine kadar zamanaşımı süresinin geçip geçmediği, zamanaşımını kesen ve durduran sebeplerin bulunup bulunmadığı değerlendirilip, zamanaşımı defi konusunda bir karar verildikten sonra gerekirse işin esası incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı defi

üzerinde durulmadan davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.