Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/635 K.2017/2422

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan hizmetin ayıplı olması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece maddi tazminat isteminin aynen kabulüne, manevi tazminat istemi yönünden ise davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi yoluyla Dairemize gelen uyuşmazlık; düğün belgesel çekimi için gerçekleştirilen hizmetin ayıplı olması nedeniyle davacı yararına takdir edilen manevi tazminatın az olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı BK.'nın 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.06.1966 tarihli ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK’nın 47. (TBK’nın 56.) maddesi hükmüne göre; hakimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nispetinde iadesini amaçladığından hakim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2003 gün 2003/21-368-355; 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde; davacının 08.09.2013 tarihinde gerçekleşen düğün günü dış mekan fotoğraf çekimi için davalı ile anlaştığı, düğün günü hava şartlarının olumsuz olması nedeniyle dış mekan çekimlerinin gerçekleştirilemediği, davalının belirlediği sonraki bir tarihte dış mekan çekimlerinin gerçekleştirildiği, çekimlerin üzerinden geçen süre zarfında davacının davalı ile sürekli iletişim kurmasına rağmen davalı tarafından yerine getirilen hizmete ilişkin edimin davacıya teslim edilmediğinin davacı iddiaları ve dosyadaki kanıtlar ile sabit olduğu,

dahası davacı ve eşinin yaşamlarının özel günü olarak hatıralarda yer edinebilecek nitelikteki edimin davalı tarafından gerçekleştirilen hizmet sonucu teslim edilmemesinde tekrar aynı duyguların yaşanabilmesinin oldukça güç olması ihtimali göz önünde bulundurulması gerekirken bu hususa dikkat edilmeyerek davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat miktarına hükmedilmesi az olup, somut olayın niteliğine daha uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir iken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.