Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/1337 K.2018/1124

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle uğranılan müspet zarar ve yapılan iş bedelinin tahsili talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili, taraflar arasında, müvekkilinin yüklenici, davalının ise arsa sahibi olarak 21.02.2001 tarihinde "kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış sözleşmesi" imzalandığını, davalının verdiği vekâletname uyarınca müvekkili şirketin o tarihteki müdürünün inşaat faaliyetleri ile ilgili olarak yetkilendirildiğini, müvekkilinin bunun üzerine çalışmalara başlayıp, zemin etüdü yaptırıp, proje çizdirip onay alındıktan sonra,

inşaat işlerine başladığını, ancak davalı tarafından keşide edilen ihtarname ile müvekkili şirketin müdürünün vekâleten verilen yetkilerden azledildiğini ve müvekkili şirketin inşaatla ilgili hiçbir yetkisinin kalmadığını, daha sonra sözleşmenin davalı tarafından 24.02.2003 tarihli ihtarla feshedildiğini, davalının bir başka kişi ile sözleşme imzaladığını ve müvekkilinin inşaa ettiği altyapı üzerine binanın kurulduğunu, müvekkilinin bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, 15.000,00 TL müsbet zararın ve 15.000,00 TL iş bedelinin ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 10 ve 11. maddeleri uyarınca davacının üç ay içinde inşaata başlamaması nedeni ile sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, davacının inşaatla ilgili hiçbir çalışma yapmadığını, davacı tarafından alınması gereken toprak ve temel vizesinin müvekkili tarafından alındığını, mimari proje ve ruhsat masraflarının müvekkili tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyizi üzerine o dönemde görevli bulunan Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 29.11.2012 tarih, 20124772 Esas, 2012/7036 Karar sayılı ilâmı karar bozulmuş ve mahkemece yeniden yapılan yargılamanın 06.06.2013 tarihli celsesinde bozmaya uyma kararı verilmiş ve yeniden yapılan yargılama sonucu 17.10.2017 tarih, 2013/105 Esas, 2017/802 Karar sayılı karar ile davanın usulden reddine karar verilmiş verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 115. maddesinde; "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder. Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez." hükmü bulunmaktadır.

Bu hükme göre somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece dava açıldığı andan başlamak üzere karar aşamasına kadar geçerli vekâletnamesinin olmadığı, terkin edilen şirket adına davanın açıldığı, yetkisinin olmadığına yönelik davalı tarafından müteaddit defalar itirazda bulunulduğu, dava şartının gerçekleşmediğinin öne sürüldüğü, davacıya birkaç celse bu hususa ilişkin süre verildiği,

ancak yerine getirilmediği gerekçesi ile dava usulden reddedilmiş ise de, dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce 18.09.2009 tarihinde açılmış olup, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren HMK hükümlerinin uygulanmasının doğru olmadığı gibi, bu madde hükümleri uygulansa dahi usul eksikliğinin hüküm anında giderilmiş olması halinde dava usulden reddedilemez ilkesine aykırı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kaldı ki; mahkemece verilen ilk kararın Yargıtay'ca bozulmasından sonra, mahkemece bozmaya uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında, verilen karar usul ve yasaya uygun olmamış, işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.