Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/2803 K.2019/537

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak, birleşen dava ise bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup asıl davanın kısmen kabulü, birleşen davanın reddine dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl davacı birleşen davalı, asıl davalı birleşen davacı ile arasındaki 20.10.2010 tarihli sözleşmeye göre kullanılması kararlaştırılan malzemenin kullanılmaması sebebi ile uğradığı zararı, ayrıca işin yapımında çalışan işçilerin ... ödemeleri için davalıya gönderilen bedelin davalı tarafından yatırılmaması sebebi ile yaptığı ödeme ile tespit dosyası için yaptığı masrafların tahsilline karar verilmesini talep etmiştir. Asıl davalı birleşen davacı ise, asıl davacı birleşen davalının iddialarının yersiz olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan imalât bedelinin ödenmemesi amacı ile inşaat bittikten sonra kötüniyetli olarak dava açıldığını, birleşen dava bakımından ise bakiye 5.500,00 TL iş bedeli alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin tüm, davacı-birleşen dosya davalısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen dava reddedildiğine göre vekille temsil olunan davacı-birleşen dava davalısı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken birleşen dosya davalısı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Karşı dava yönünden verilen kararın bu nedenle bozulması gerekir. Ancak düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile

HUMK 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.