KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2018/2999 E., 2019/1945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2019
Karar Metni
370 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.03.2016 gün ve 2014/124-2016/68 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.02.2018 gün ve 2016/3383-2018/337 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, davacının uğramış olduğu zararın davalılardan tahsili talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davalılar vekillerinin diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gelince; mahkemece, davanın kanıtlanamadığından esastan reddine karar verilmiştir. Davada talep edilen miktar, 348.583,19 TL olduğuna göre, davalılar yararına belirlenecek vekâlet ücretinin de bu bedel üzerinden nisbi olarak hesaplanması gerekir.
Karar tarihi itibariyle uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına hükmedilecek vekâlet ücreti, 26.864,99 TL'dir. Mahkemece belirtilen bu miktar kadar davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.
Hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de; düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2018/2999, K. 2019/1945, 29 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama