Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/310 K.2018/2944

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/1-j maddesindeki genel bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olduğu belirtilmiş olup. TOKİ genel bütçeye dahil idare ise de. 2985 sayılı Kanun Ek 12. maddede TOKİ’nin 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uygulaması açısından özel bütçeli idareler kapsamında değerlendirileceği düzenlenmiş olduğundan TOKİ genel bütçe içinde yer almasına rağmen Harçlar Kanunu 13/j maddesindeki harç muafiyetinden yararlanamayacaktır.

Davalı karar tarihinde harçtan muaf olmadığından mahkemece davalıdan nispi karar ve ilâm harcı alınmaması da doğru olmamıştır. Bu nedenle mahkemece hüküm altına alınan 22.111,04 TL üzerinden binde 68,31 oranı üzerinden hesaplanan 1.510,40 TL harcın davalıdan alınması gerekirken mahkemenin davalı aleyhine harca hükmetmemesi de doğru olmamıştır.

Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiş ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi tekrar yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.