KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2018/3320 E., 2019/730 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
463 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesinden uyarınca fazla ödemenin iadesi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı iş sahibi, davalı yüklenici ile ... İlçesi ... Köyünde bulunan evinin tadilatı konusunda anlaştıklarını, davalıya 5.000,00 TL ödeme yaptığını, ancak davalının işi tamamlamayarak eksik bıraktığını, ...
Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/5 D. iş sayılı tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporunda davalının 2.385,00TL tutarında iş yaptığının anlaşıldığını, bu nedenle 2.615,00 TL fazla yapılan ödemenin iadesi ile manevi tazminat talebinde bulunmuş, mahkeme tarafından 2012/214 Esas - 2013/270 Karar ve 11.10.2013 günlü kararı ile davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 2.615,00 TL'nin iadesine, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verildiği,
kararın davalı tarafından temyiz edilmesi sonucunda Dairemizin 2014/2356 Esas – 2015/735 Karar ve 16.02.2015 günlü kararı ile yapılan iş bedelinin yapıldığı yıl 2011 yılı fiyatlarıyla tespit edilmesi, ayrıca mahkeme tarafından kabul edilen belgedeki ödemenin davalının elinden sadır olup olmadığının araştırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ...
Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından 18.04.2016 tarihinde düzenlenen rapora göre “Ev Tadilatı Sözleşmesi” başlıklı belgede “5.000,00 TL ödendi” ibareli yazının davalının eli ürünü olduğu, bu nedenle davacı tarafından 5.000,00 TL ödemenin ispat edildiği, 2011 yılı fiyatlarına göre davalı tarafından 2.189,85 TL’lik iş yapıldığı, böylelikle davacının 2.810,15 TL fazla ödemesinin olduğu, ancak talepten fazlaya hükmedilmemesi gerektiği gerekçesiyle 2.615,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, hükme esas alınan ...
Kurumu raporu incelendiğinde “Ev Tadilatı
Sözleşmesi” başlıklı belgede “5.000,00 TL ödendi” ibareli yazının davalının eli ürünü olmadığı anlaşılmıştır. Davacı iş sahibi delil listesinde “yemin” deliline de dayanmadığından 5.000,00 TL ödeme iddiasını kanıtlayamamıştır. Davalı yüklenici cevap dilekçesinde 3.000,00 TL ödeme yapıldığını ikrar ettiğinden 2011 yılı fiyatlarıyla hesaplanan 2.189,85 TL yapılan iş bedeli düşüldüğünde davacının 810,15 TL fazla ödeme yaptığı anlaşılmış olup, mahkemece bu bedele hükmedilmesi gerekirken ... tarafından düzenlenen raporun yanlış değerlendirilerek sonuca gidilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2018/3320, K. 2019/730, 21 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama