Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/3533 K.2019/805

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz olunmuştur. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu’nun 56. maddesi (Değişik: 3/4/1991 - 3708/3 md.) “Üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi “Genel bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaftır.” gereğince, davalı üniversite harçtan muaf bulunduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

davacı tarafından yatırılan peşin harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davalı üniversitenin harçtan sorumlu tutularak nispi karar ve ilam harcının davalı üniversiteden tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.