Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/385 K.2018/4618

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 13.11.2018 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalı kooperatife verilen inşaat hizmetlerinin konut yapı kooperatifine yapılan inşaat taahhüt işi olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından istisna ve indirimli vergi oranı uygulanmayacağı ve KDV'nin %18'den değerlendirilmesi gerektiğinden, fark %17 KDV bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi olan ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne, davalının icra takibine itirazının iptâli ve takibin devamına, icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nce, davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1.b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taşeron, davalı yüklenicidir. İş sahibi dava dışı ... Konut Yapı Kooperatifi olup, inşaatın yapılacağı ... ili ... ilçesi ... 46932 ada 1, 47009 ada 1, 47010 ada 3 ve 47015 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar dava dışı kooperatife aittir. Yanlar arasında imzalanan 06.08.2010 tarihli götürü bedelli yapım sözleşmesinin 7. maddesinde yapı ruhsatının alınması yüklenici kooperatife ait olduğu gibi, KDV'nin sözleşme bedeline dahil olmayıp, ilgili mevzuatı gereği tahakkuk edecek KDV'nin kooperatif tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 472. maddesi üçüncü fıkrasında eser sözleşmelerinde yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğü düzenlenmiş olup, eser meydana getirilirken, iş sahibinin sağladığı malzemenin veya eserin yapılması için gösterdiği yerin ayıplı olduğu anlaşılır veya eserin gereği gibi ya da zamanında meydana getirilmesini tehlikeye düşürecek başka bir durum ortaya çıkarsa, yüklenicinin bu durumu hemen iş sahibine bildirmek zorunda olduğu, bildirmezse bundan doğacak sonuçlardan sorumlu olacağı hükmü getirilmiştir. Bu madde hükmünce yüklenicinin sorumlu tutulacağı zarar, uyarı görevi yerine getirilmiş olması halinde uğranılmayacak olan zarardır.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce davacının genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirmemesi, ruhsatsız olarak işe devam etmesi, ruhsat tarihinden önce düzenlenen faturalar hakkında düzeltme beyannamesi verip yeniden düzenlediği faturanın da usulsüz olması nedeniyle mevzuat kapsamında %17 KDV muafiyetinden faydalanılamamasının kusurunun davacı taşerona ait olması gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş ise de; bu kabulün vergi mevzuatı açısından dayanağı gösterilmediği gibi, davacı taşeronun genel ihbar mükellefiyetini yerine getirip, yapı ruhsatı da aldıktan sonra faturaları düzenlemiş olması halinde davalı yüklenici kooperatifin %1 KDV'ye tabi tutulup tutulmayacağı ve %17 KDV indiriminden yararlanıp yararlanamayacağı araştırılmamıştır.

Bu durumda istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesi'nce davacı taşeron 6098 sayılı TBK'nın 472/III. maddesi gereğince uyarı görevini yerine getirip yapı ruhsatını da alarak inşaata başlayıp faturaları bundan sonra düzenlemiş olması halinde %17 KDV indiriminden yararlanıp yararlanamayacağı ve davalı yüklenici kooperatifin yaptırdığı imalâtlar için %1 KDV ile sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda HMK'nın 266 ve devamı maddelerine göre eser sözleşmesi, kooperatif ve vergi mevzuatı konularında uzman üç kişilik teknik bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılıp davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.