Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/4861 K.2019/171

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.01.2019 gününde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞIOYYAZIS I-

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak nedeniyle itirazın iptâli ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile itirazın 88.637,87 TL üzerinden iptâli ile takibin devamına karar verilmiş, yapılan istinaf üzerine, istinaf mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve itirazın 28.385,54 TL yönünden iptâline karar verilmiş, verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından taraf defterlerinin usulüne uygun tutulduğu ve her iki tarafın defterlerinin birbirini doğruladığı ve netice itibariyle birbirini teyit eden taraf defterlerine göre, davacının 88.637,87 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır. HMK'nın 222/3. maddesi gereğince ticari defterlerdeki kayıtlar sahibi lehine ve aleyhine delil oluşturur. Yine HMK'nın 222/3. maddesi gereğince defterdeki kayıtların aksini senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir. Bu hüküm nezdinde davacının durumunu değerlendirdiğimizde ticari defterlerde bulunan kayıtlar kendisi aleyhine delil oluşturur, bunun aksinin kesin delillerle ispatlanması gerekir.

Dava konusu olayda ihtilâf konusu olan 60.252,33 TL'lik faturaya ilişkin malların teslim edildiği ticari defterlerin aksine bir iddia olduğundan kesin delillerle ispat edilmesi gerekmektedir. Davalı taraf bu mallarla ilgili 22.01.2015 tarih ve 165383 seri nolu sevk irsaliyesi ve 21.01.2015 tarih ve 165382 seri nolu sevk irsaliyelerini düzenlemiş, daha sonra ise irsaliye konusu malları teslim ettiğini iddia etmesine karşın sevk irsaliyelerini iptâl ettiğini ileri sürmüştür. Bir defa, sevk irsaliyesi malın sevk edildiği yere ulaşması için düzenlenen bir

belge olup, mal teslim edildiyse irsaliyenin iptâl edilmesi mümkün değildir. Davalının hem malı teslim ettiğini hem de irsaliyesini iptâl ettiğini ileri sürdüğü bu yönüyle iddiaların birbiriyle çeliştiği gibi mali hükümlerle de uyuşmamaktadır. Davalı taraf iddiasında, davacı firmanın şantiye ile çalışmayı bıraktığı ve hakediş yapacak personelinin bulunmadığının öğrenilmesi üzerine irsaliyenin iptâl edildiğini ileri sürmesine karşın malın da şantiyede bulunmayan firmaya teslim edildiğini ileri sürmesi kabul edilebilir bir durum değildir.

Diğer yönden yukarıda belirtilen irsaliyeler iptâl edildikten sonra her iki irsaliye toplamını içerir şekilde asıl yüklenici adi ortaklık adına 10.04.2015 tarih ve 640829 seri nolu irsaliye ve yine aynı mallara ilişkin 10.04.2015 tarih ve 184637 seri nolu faturaları düzenlemiştir. Davalının yukarıda belirttiği gibi malların davacıya teslimi söz konusu ise, irsaliye ve faturalarında onun adına düzenlenmesi gerekirdi.

Asil yüklenici adi ortaklık adına fatura düzenlemesi de ayrı bir tezat oluşturmuştur. Davalının defterleri usulüne uygun olarak tutulmuş olup, adi ortaklık adına 60.252,33 TL'lik fatura düzenlediğine göre bu faturanın davacı ile ticari ilişkisindeki kayıtlarda dikkate alınmaması gerekir. Bu iddiasını dikkate aldığımızda da defterlerine göre 88.637,87 TL borçlu görünmektedir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında ilk derece mahkemesi tarafından verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 03.07.2018 tarih ve 2017/974 Esas 2018/930 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiğine dair düşüncemle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.