Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/5699 K.2019/4392

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili talebine ilişkin olup, 02.10.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile dava, alacak davası olarak ıslah edilerek 101.573,96 TL’nin 12.07.2014 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsili talep ve dava edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 101.573,96 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmeden kaynaklanan alacaklarda temerrüt faizi uygulanabilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, kararlaştırılan kesin vadede borcun ödenmemiş ya da alacaklının usulüne uygun ihtarı ile borçlunun temerrüde düşürülmüş olması zorunludur (TBK 118, mülga BK 101 md.). Aksi halde temerrüt, icra takibine geçildiği veya davanın açıldığı tarihte oluşur. Dava konusu somut olayda taraflar arasında düzenlenen 03.01.2014 tarihli sözleşme ile kaba inşaatın malzeme ve işçilik dahil olmak üzere yapımı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin “Geçici hakedişin ödenmesi” başlıklı 25. 3. maddesinde işverenin faturanın hakedişe ait olduğunu belirten onay yazısını vermesinden sonra beş gün içinde hakedişi ödeyeceği düzenlemesi mevcuttur. Sözü edilen düzenleme alacağın

temerrüdü ile ilgili olmayıp muacceliyeti ile ilgili olduğundan buna göre temerrüt faizi talep edilemez ise de, 25.12.2014 icra takip tarihi itibariyle temerrüt gerçekleşmiştir. Mahkemece icra takip tarihinin faize başlangıç yapılması gerekirken, temerrüt tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek faizin dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır. Bu nedenle kararın bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.